نمی بایست خودت را زیاد بپوشانی. می بایست راه سرما را کمی باز بگذاری تا نزدیکت شود، حتی می بایست بگذاری کمی یخ بزنی تا احساس کنی که اگر چه بیست سال دراز از عمرت می گذرد با پاکی فاصله ای نداری. ولی باید مواظب باشی و خطر را بسنجی. نباید کامل یخ بزنی.حتی در مورد بهترین چیز ها باید آدم بتواند و به موقع دست نگه دارد.
قصه ی زمین
همین است
دلتنگ که شدی
سنگدل می شود
آدم از بعضی دوست داشتن ها خسته می شود، اینقدر که میگوید کاش آن یک نفر نبود. تو هِی دوستش داری و آخرش هیچ چیز نمیشود جز از زندگی عقب ماندن!
اینقدر از زندگی عقب میمانی و چیزی نمیفهمی و در دوست داشتن غرق می شوی که نه زندگی برایت میماند و نه او .
ذهنم سردرگم می شود
میان تو و
انتگرال پای تخته
در کلاس هشت صبح!
از "خ" اول
تا آن "ا" آخر
زندگی نامه ایست
برای قلبم!
خواستم بنویسم که "دست روی دست نمی گذارم وقتی خواستی بروی، خیلی زود خواهم مُرد! " که دیدم بخت اینقدر ها هم با من یار نمی شود ، اما می شود فرض کرد که خوشبختی به غیر از اینکه سیال است وقتی تو در لحظه هایم هستی ، می توان جامدش هم کرد و در نبودت به آن زُل زد و البته اشک ریخت!
مثل ِ یک فیلم ِ جشن تولد!
تــو
هفت خط ِ عالم هستی و
مـن
در حاشیه ی عالم !